tradutzione in sardu de s'art.36 de su Sacrosanctum Concilium

Limba litùrgica (sardu)

S’at a mantènnere s’impreu de sa limba latina in sos ritos latinos, francu indicatziones particulares.
Sende chi s ’impreu de sa limba volgare est ùtile meda pro sa gente in varias ocasiones, siat in sa missa siat in s’amministratzione de sos Sacramentos e in sas àteras partes de sa Liturgia, s’at a pòdere dare logu prus mannu in antis de totu in sas leturas e in sas ammonitziones, in carchi oratzione e in sos cantos, cunforma a sas normas chi pertocant custa matèria chi si istabilint pro cada casu in sos capìtulos chi sighint.
Osservende custas normas, at a èssere de cumpetèntzia de s’autoridade eclesiàstica territoriale (comente narat s’artìculu 22, 2) detzìdere si s’at a impreare sa limba vernaculare e in cale estensione; sos atos ant a èssere aprovados e cunfirmados dae sa Sede Apostòlica.
Sa Tradutzione dae su testu latinu a sa limba vernaculare, chi si devet impreare in sa Liturgia, la devet aprovare s’autoridade eclesiàstica territoriale cumpetente numenada in antis.