martedì 15 maggio 2007

Riflessione subra de su Sacrosanctum Concilium

Bortare una limba dae un’àtera est semper unu pagu a la traìghere. Diat tocare semper a mòere dae su testu originale; est su chi amus chircadu de fàghere cun s’artìculu 36 de sa Costitutzione Sacrosanctum Concilium.
Abaidende sas tradutziones portughesa, catalana, inglesa e castigliana, essit a pìgiu chi totus sunt istadas fideles a su testu latinu bortende s’espressione “Lingua vernacula”, francu s’italianu chi impreat s’espressione “lingua nazionale”.
Sa tradutzione literale “lingua vernacolare” chi su ditzionàriu definit “linguaggio popolare proprio di un luogo, di una regione, considerato spec,..in contrapposizione con la lingua letteraria”, est a nàrrere “sa limba de cada die”, impreada in cuntestos familiares (duncas una casta de dialetu!), est diferente dae sa tradutzione italiana chi àrtiat su livellu de sa limba dende•li finas una connotatzione polìtica. S'italianu est sa limba natzionale de s'Istadu italianu, e custu si devet marcare finas in sa tradutzione.

Nessun commento: