
Si pessades chi Pacs e Dico sient cantu de prus modernu su deretu tzivile apat cuntzepidu, bos seis faddende. Su primu patu de solidariedade de s’Istòria est istadu firmadu in Gènova su 26 de santandria de su 1482. L’ant iscobertu duos istudiosos de s’Archìviu de Istadu de sa capitale lìgure. Francesco de Barlis, maistru de gramatica, e Giorgio Ardizzone, unu fabricante de pabiru, aiant promintidu a dae in antis de su notaiu Andrea De Cairo de istare in pare “comente frades” (tando sa sodomia fiat punida finas cun sa morte) “in eternu”. In sas bator colunnas de su documentu aiant istabilidu finas siat sa comunione de sos benes chi teniant a su momentu de s’acordu, siat de cussos balangiados in su tempus benidore “dae s’arte e dae s’industria”. Totu suta de sos ogros de sa crèsia, ca su notaiu de Cairo fiat unu cantzellieri de sa Cùria. Non si tratat de unu casu raru, ca ant iscobertu in S’Archìviu de Istadu una mesu dusina de pràticas sìmiles. Sa solennidade de sa tzerimònia e de su documentu redatadu fiat manna de aberu, ca cando chi in in unu cuntratu normale duos testimòngios bastaiant, inoghe bi nche cheriant chimbe. e a sa fine de su ritu, su patu si cuncriat cun un'astrinta de manu e cun “su basu de sa paghe”.
Pragat o nono sos raportos inertersonales, mescamente sos de amore, como non sunt che in antis . Duncas, si non cherimus cungiare sos ogros no abbaidende a su chi capitat in su mundu, tocat chi una solutzione, pro tutelare sos deretos de cadaunau, si leet.
1 commento:
So de accordu cun tegus
ma mi paret chi semus torrende in segus, a dolu mannu
Austinu
Posta un commento